Zima, upał i naprawy – rozsądne decyzje wokół butów S3

Zima, upał i naprawy - rozsądne decyzje wokół butów S3

Serwisant maszyn budowlanych zaczyna dzień w ogrzewanym warsztacie, potem jedzie na budowę, gdzie przez kilka godzin klęczy przy koparce w błocie, a wieczorem wraca do biura wypełnić raporty. Jedna para obuwia musi więc wytrzymać zarówno mróz i wilgoć, jak i wiele godzin w ciepłym pomieszczeniu, co nie zawsze idzie w parze z wygodą. Buty robocze S3 są projektowane z myślą o trudnych warunkach, ale ich możliwości zależą od pory roku, rodzaju pracy i budowy stopy użytkownika. W tym tekście znajdziesz porady dotyczące pracy w mrozie i upale, łączenia zadań w hali i na zewnątrz, obuwia dla osób o szerokich stopach oraz napraw, przeróbek i zakupu używanych butów.

Praca na mrozie

Standardowe obuwie S3 chroni przed wilgocią, ale nie przed zimnem. Grube skarpety i kilka godzin postoju na zamarzniętym gruncie potrafią sprawić, że po południu palce przestają mieć czucie, a to przekłada się na mniej pewne kroki i wolniejsze reakcje. Zimą warto więc zwrócić uwagę na modele ocieplane, oznaczone dodatkowo symbolem CI, który potwierdza izolację spodu buta od zimna.

Przygotowanie do pracy w niskich temperaturach ułatwia kilka prostych kroków:

  1. Przymierz zimowe buty w skarpetach, w których będziesz pracować, bo grubsza warstwa wymaga zwykle nieco więcej miejsca.
  2. Sprawdź, czy przy zawiązanych sznurówkach palce mogą swobodnie się poruszać, ponieważ ucisk ogranicza krążenie i przyspiesza marznięcie.
  3. Zabierz na zmianę zapasowe skarpety, bo wilgotna tkanina szybko traci właściwości izolacyjne.
  4. Na oblodzone place i drogi dojazdowe rozważ nakładki antypoślizgowe zakładane na podeszwę.
  5. Po pracy wysusz buty w temperaturze pokojowej, bo zamarznięta wilgoć w środku utrudnia rozgrzanie stóp następnego dnia.

Nakładki z kolcami dobrze sprawdzają się na lodzie i ubitym śniegu, ale na betonowej posadzce w hali stają się śliskie i trzeba je zdejmować przed wejściem do budynku. Za ciasne zimowe buty marzną szybciej niż luźniejsze, nawet jeśli mają grubsze ocieplenie.

Upał w obuwiu S3

Latem największą zaletą obuwia S3, czyli ograniczone przenikanie wody przez cholewkę, staje się jednocześnie jego wadą. Szczelny materiał słabiej przepuszcza powietrze, a stopy w ciepłe dni pocą się intensywnie. Osoby pracujące przy asfaltowaniu, na dachach czy na otwartych placach budowy dobrze znają uczucie przegrzanych stóp po kilku godzinach.

Część producentów oferuje lżejsze wersje S3 z cholewkami z tkanin technicznych i podszewkami lepiej odprowadzającymi wilgoć. Takie modele nie mają ocieplenia, przez co sprawdzają się w ciepłym sezonie lepiej niż ciężkie skórzane trzewiki. Duże znaczenie ma też organizacja pracy, czyli zmiana skarpet w czasie przerwy, wyjmowanie wkładek do przewietrzenia i unikanie stania na rozgrzanej powierzchni dłużej, niż to konieczne. Na gorącym asfalcie warto pamiętać o podeszwach z oznaczeniem HRO, bo zwykły poliuretan może się odkształcać przy wysokiej temperaturze.

Hala i plac na zmianę

Wiele zawodów łączy pracę wewnątrz budynku z wyjściami na zewnątrz. Kierowcy dostarczający materiały budowlane, serwisanci, magazynierzy obsługujący place składowe czy pracownicy utrzymania ruchu przez część dnia chodzą po równej posadzce, a przez część po żwirze, błocie i ostrych odpadach. Dla takich osób wybór między S3 a lżejszymi klasami bywa trudny.

Pomocne jest określenie, gdzie występuje największe zagrożenie. Jeśli na placu leżą gwoździe, pręty lub odłamki, ochrona przed przebiciem jest niezbędna, nawet gdy pracownik spędza tam tylko godzinę dziennie. Jeśli zewnętrzna część pracy odbywa się na utwardzonym, czystym terenie, rozsądnym kompromisem może być obuwie S1P lub lekka wersja S3 z wkładką tekstylną. Przy porównywaniu modeli dla takich mieszanych stanowisk przydaje się przegląd dostępnych wersji, np. pod adresem https://www.bhp-gabi.pl/k5457,buty-robocze-buty-robocze-z-blacha-buty-robocze-s3.html, gdzie można zestawić masę, rodzaj wkładki i materiał cholewki kilku par obok siebie.

Niektórzy pracownicy rozwiązują ten problem, korzystając z dwóch rodzajów obuwia i zmieniając je przy przejściu z hali na zewnątrz. Takie rozwiązanie wymaga odrobiny dyscypliny, ale w zamian daje wygodę w każdych warunkach.

Szeroka stopa i wysokie podbicie

Osoby o szerokich stopach często mają w obuwiu ochronnym większy problem niż w zwykłych butach, bo podnosek nie rozciąga się i nie dopasowuje do kształtu palców. Wybór większego rozmiaru zwykle nie pomaga, bo but staje się za długi, pięta się wysuwa, a stopa przesuwa się w środku.

Lepszym rozwiązaniem są modele na szerszym kopycie, które część producentów oznacza w skali szerokości lub opisuje jako wersje dla szerszych stóp. Przy wysokim podbiciu pomaga obuwie z miękkim, dobrze wyprofilowanym językiem i sznurowaniem sięgającym nisko, w stronę palców, co pozwala rozluźnić cholewkę w miejscu ucisku. Przy przymiarce szerokość w okolicy palców ma równie duże znaczenie jak długość buta.

Naprawy i przeróbki – co wolno, a czego unikać

Gdy buty zaczynają się zużywać, kusi, żeby je naprawić samodzielnie lub oddać do szewca. Część czynności nie wpływa na właściwości ochronne, inne mogą je całkowicie zniweczyć. Do bezpiecznych działań należą zwykle:

  • wymiana sznurówek na nowe o podobnej długości i grubości;
  • wymiana wkładek na oryginalne lub zalecane przez producenta;
  • czyszczenie, impregnacja i natłuszczanie cholewki;
  • wymiana zużytych elementów zapięcia, np. haczyków, jeśli producent oferuje takie części.

Problemem stają się natomiast przeróbki zmieniające konstrukcję buta. Doklejanie podeszwy przypadkowym klejem, nawiercanie otworów wentylacyjnych, przycinanie cholewki czy wymiana podeszwy w zwykłym zakładzie szewskim sprawiają, że obuwie przestaje odpowiadać modelowi, który przeszedł badania. Wkładki antyprzebiciowej lub podnoska nie da się wymienić ani naprawić, a odklejona w kilku miejscach podeszwa zwykle oznacza, że czas na nową parę.

Używane buty z ogłoszenia

Na portalach z ogłoszeniami łatwo znaleźć obuwie robocze w dobrym stanie i niskiej cenie. Takie zakupy niosą jednak ryzyko, którego nie widać na zdjęciu. Sprzedający nie zawsze wie lub nie zawsze mówi, czy na podnosek spadł kiedyś ciężki przedmiot, a odkształcenie może być niewidoczne z zewnątrz.

Do tego dochodzi kwestia higieny i dopasowania. Wkładki i podszewka układają się do stopy poprzedniego właściciela, a wilgotne wnętrze buta sprzyja rozwojowi grzybów. Obuwie ochronne z nieznaną historią użytkowania nie daje pewności, że zadziała w chwili wypadku. Jeśli budżet jest ograniczony, rozsądniej poszukać tańszego nowego modelu z odpowiednią klasą niż używanej pary droższej marki.

Obuwie dopasowane do pory roku i rodzaju pracy

Obuwie S3 dobrze radzi sobie w trudnych warunkach, ale nie ma modelu, który byłby równie wygodny w styczniowy mróz i lipcowy upał, w hali i na rozmokłym placu. Warto przemyśleć, czy jedna para wystarczy na cały rok, czy lepiej mieć osobne buty na zimę i lato, a przy każdej naprawie zastanowić się, czy nie wpłynie ona na ochronę. Przy następnym zakupie dobrze jest zacząć od pytania o warunki pracy, a dopiero potem przeglądać konkretne modele.